Lente en de vulkaan / Våren og vulkanen

Soms wordt de ,,oppermachtige" mens met beide benen op de aarde teruggezet. Dan blijkt dat de mens ook maar een onmachtig kreatuur is op deze aardkloot. Ik heb het natuurlijk over het geval Eyjafjallajökulen ofwel de inmiddels beroemde IJslandse vulkaan. De vulkaan laat ons zien dat wij, ondanks al onze kennis en moderne technologie, nog steeds machteloos staan tegenover de grillen van moeder natuur. Het grootste gedeelte van Europa is al een paar dagen ontregeld en laat ons zien dat wij nog erg kwetsbaar zijn.

Dankzij de vulkaan is de kans bijzonder groot dat wij ons lang van tevoren reisje naar Parijs, net zoals de aswolk, voorbij zal waaien. Gardermoen en Charles de Gaulle zijn dicht en KLM zal voorlopig nog niet echt vliegen. Dat is balen......flink balen! Wij zouden met Freddy en René een weekendje naar de Lichtstad gaan. Maar de vooruitzichten voorspellen niet veel positiefs en gaan we er dus ernstig mee rekening houden dat we volgend weekend gewoon langs de rv. 243 zullen lopen i.p.v. de Champs Elyssees. Tja.....hva kan vi gjøre ofwel wat kunnen we eraan doen? Niets.....aleen balen dus.

OK even wat positiefs nu. Het is LENTE!!! Lente in Hedalen. We hebben de afgelopen anderhalve week heerlijk weer gehad en vanmorgen zagen we de eerste bloem in onze tuin: de krokus.

Gisteren was het, ondanks een koude bries, ook al zo'n lentefeest, want toen zag ik tijdens de zaterdagwandeling met Jack en Poppy de eerste Blåveis, de Noorse lentebode.

Vorige week was het helemaal knallweer en Daarom besloten Olaf en ik om de lente te vieren in een volledig sneeuwloos Oslo. Maar wij waren niet de enige.......

Op Akerbrygge heerste echt een vakantiestemming en een terrasje pikken was bijna onmogelijk of je moest in de rij staan. Het was nu ook voor het eerst dat we Tjuvholmen konden bekijken. Tjuvholmen en Akerbrygge zijn projecten waar Amsterdam zelfs jaloers op zou zijn. Grote terrassen en wandelpromenade langs de haven, loungeboten, winkelgallerijen en talloze restaurants met uitzicht op de Oslofjord en het Akershusfestning.

Maar zoals gezegd alle terassen zaten vol, maar langs het water is overal plaats om te zitten. En dat deden we dan ook, tezamen met vele andere lenteaanbidders. Aan het eind van de middag genoten we van een utepils (buitenbiertje) en een hapje op het terras van Café Skansen. Omdat het 's avonds toch wel afkoelde, besloten we onze lenteviering in Oslo af te sluiten in de badstue ofwel de zweterette (sauna).

De volgende dag bleven we wat dichter bij huis en reden met de doggies naar Nes i Ådal om een wandeling te maken langs Sperillen, het lange meer bij ons in de buurt.

Net zoals in Hedalen ligt er nog flink wat sneeuw, maar het zonnetje was weer super bezig om die sneeuw te laten smelten. Want eerlijk gezegd, zijn we de sneeuw nu meer dan zat. Vanaf 3 oktober vorig jaar ziet onze wereld er grotendeels wit uit en daarom zijn we hard toe aan wat kleur. En Noorwegen wordt vanaf nu elke dag weer wat kleurrijker.

Maar soms geeft koning winter zich nog niet gewonnen. Vanmiddag werden we achtervolgd tijdens een wandeling bij de Begnaelva, door een wolk, nee niet de bekende aswolk........ maar een sneeuwwolk. Gelukkig bleef het bij wat kleine sneeuwvlokjes en was de lentezon sterker dan de nagrillen van koning winter.

Ons Pasen / Påske vår

Zoals is al eerder schreef, moesten wij werken terwijl 95% van de Noren lekker in hun hytte vakantie paasvakantie vierde. De paasdagen zelf hadden we wel vrij en we hadden een relaxte paas in onze gedachte. De weersverwachtinge. zagen er erg ongunstig uit, dus we bleven lekker thuis of zoals ze het hier noemen: hjemmepåske. Goede vrijdag sneeuwde het nog bijna de hele dag, maar................ook de Noorse weervoorspellers zitten er wel eens naast. En dat was voor deze keer flink mazzel hebben. Tijdens de brunch op eerste Paasdag scheen er zowaar een mager zonnetje op de tafel. De geverfde eieren en de paastaart smaakten daardoor nog lekkerder. Ik had een dozijn potten met narcissen en een bos tulpen meegenomen van m'n werk en Olaf kwam ook nog eens met een bos tulpen aanzetten, dus de woonkamer was fleurig in paasstemming.

Door het onverwachte weer besloten we toch på tur te gaan. Nu zijn veel paden nog onbegaanbaar, dus werd het een makkelijke, maar lange wandeling langs de Hedalselva die al aardig begint te stromen.

De kleine sneeuwtrol is ook weer helemaal happy, want door de smeltende sneeuw komen de takken weer te voorschijn en dat is weer dikke pret natuurlijk.

Op de Hedalsengene zagen hoe de zon de toppen van de bergen bescheen.



Na zo'n wandeling krijg je best wel trek en wat past er beter bij een Noors paasfeest, dan een flinke lamsbout van 3,5 kg.

Na 3 uur kunnen we eindelijk genieten. En wat smaakt een glas Côte de Blaye er verukkelijk bij.

Voldaan zitten we 's avonds op de bank, met 2 uitgbluste hondekinderen, tv te kijken naar de traditionele påskekrim (paasdetective).

Tweede Paasdag is helemaal knall. Blauwe hemel, slechts een paar wolkjes en volop zon. Jammer dat er nog sneeuw om het huis ligt anders hadden we het tuinmeubelen neergezet.

Het werd actieve dag. Olaf ging olie ruimen, want wij hebben twee heel aardige mede-landgenoten in 't dørp, wij noemen hen Arjen en Ageet, die 2 dagen ervoor 's avonds even advies en hulp van Olaf nodig hadden. Ageet had met haar bolide in een kuil gereden en die maakte een vreemd geluid. De volgende dag zagen we dat er overal olie lag bij de oprit. Samen met de smeltende sneeuw en de modder was het een nog grotere bende geworden dan het al was. Ook liepen onze viervoeters gezellig door de olieplassen. Dus: dankjewel Ageet en Arjen!!!! We zullen wel eens een keer even wraak nemen hahaha.

Olaf is dus druk doende geweest om die troep op te ruimen, maar helaas blijft het een blubberig zootje.

Ikzelf heb op deze zonnige paasdag de zaag ter hand genomen en alle appelbomen gesnoeid. De bomen zijn jarenlang niet gesnoeid, waardoor er veel heel kleine appeltjes aan kwamen. Dus tijd voor een drastische snoei. De takken laten we even liggen voor wat beschutting voor de gevederde vriendjes, want het is wel flink kaal geworden hoor.

Zo zijn we tijdens onze vrije paasdagen toch aardig productief geweest. Nu maar hopen dat de echte lente doorzet.

Påsketid / Paastijd

De kerst hebben we voor ons gevoel net achter de rug en nu staat er een vrolijke langoor met een mandje met gekleurde eieren, luisterend naar de naam 'Paashaas' voor de deur. Dat betekend weer een høytidsarrangement (hoogtijdsevenement) voor de Noren en ook voor ons. Ik mocht de ,,grote uitocht" meemaken want men gaat massaal op vakantie. Als ik van werk naar huis reed, kwam ik elke dag een lange sliert auto's met ski's of skiboksen op het dak tegen. Met Pasen gaat bijna iedereen naar de hytte. Men hoeft maar een paar dagen extra op te nemen, want hier zijn Skærtorsdag (Witte Donderdag) en Langfredag (Goede Vrijdag) en 2. Påskedag (2e Paasdag) officiële vrije dagen. De paastijd is hier hoogseizoen en ik hoorde laatst op de radio dat op sommige plaatsen tijdens deze periode maar liefst 80% van de jaarlijkse omzet wordt gedraaid. Dus de paashaas is big bussines in Noorwegen. Olaf mocht het ook aan den lijve meemaken, want in Hedalens nærbutikken was het afgelopen week een topdrukte en afgepeigerd kwam 'ie 's avonds thuis. Op de Hedalsfjellene is nu het dus een drukte van belang met al het hyttefolk. Maar jullie begrijpen, wij hebben geen vakantie. Op Skærtorsdag hebben we gewoon gewerkt, Alleen Langfredag waren we vrij en natuurlijk zijn we beide Paasdagen vrij.


Het lentegevoel van 2 weken terug is volledig weggesneeuwd. De winkel van het tuincentrum is sinds een week open en staat vol met påskeliljer (narcissen), tulipaner (tulpen), primula's en andere lenteplanten en-bloemen.

Maar met het huidige weer komen mensen niet echt in de lentestemming. Het vele natte sneeuw, maakt dat het op sommige plaatsen een vreselijke blubberbende van. Natuurlijk hebben wij het geluk dat dit nu ook nét voor ons huis het geval is. Armoede troef dus.


We hopen eigenlijk dat het na Pasen beter wordt, want we moeten nogal wat tuinwerk verrichten. Zo moeten de appelbomen worden gesnoeid en willen we een groentetuin aanleggen. Maar ja..... dan moet natuurlijk eerst alle sneeuw weg. We hebben al wat voorbereidingen getroffen en hebben afrikaantjes, astilbe's, lobelia's en groene kool gezaaid. En bijna alles komt al op.



Maar eerst gaan we Pasen vieren. De lamsbout ligt al te wachten tot 'ie de oven in kan gaan en een mooi flesje Medoc staat op z'n plaats om op temperatuur te komen.

Wij wensen jullie een

Vrolijk Pasen!

Vi ønsker dere en

Riktig God Påske!

The games are over.........

De Olympische Spelen zijn alweer voorbij en Noorwegen staat op de 4e plaats in het medaille-overzicht van Vancouver met 23 medailles: 9 gouden, 8 zilveren en 6 bronzen plakken. Ruim 2 weken lang zagen we hoe de Noorse sporters hun prestaties leverden. En dat leverde spannende momenten op. Natuurlijk was het elke keer weer een hoogtepunt, maar er waren er een paar uitschieters: Tora Berger won de 100e gouden medaille voor Noorwegen op de winterspelen met 15km biathlon (langrenn en schieten),

Aksel Lund Svindal, de Noorse alpineski god, ging naar huis met een mooi setje van goud, zilver en brons.

Marit Bjørgen was met maar liefst 3 gouden, 1 zilveren en 1 bronzen plak natuurlijk 'Dronningen av Vancouver' (de Koningin van Vancouver).

Het superkwartet Halvard Hanevold, Tarjei Bø, Emil Hegle Svendsen en ,,koning" Ole Einar Bjørndalen welke goud won tijdens de estafette skiskyting (biathlon)

en dan hebben we het Noorse ,,enfant terrible" Petter Northug die oa. de monsterrit van 50km langrenn won en z'n gouden medaille omgehangen kreeg tijdens de sluitingsceremonie in het bijzijn van 60.000 toeschouwers.

Tja, dat waren mooie momenten!

Ik weet niet of het nou aan de spelen lag, maar ik had de afgelopen tijd wel het gevoel dat ik een beetje aan het dichtgroeien was. Het zittend werk van de winter, weinig beweging, want een paar keer skiën zet nou ook niet zo veel zoden aan de dijk, maar ook het eetpatroon, zijn het gevolg dat de ,,wespentaile" flink is uitgegroeid tot een redelijk formaat ,,zwembandjes". Ook de conditie laat wat te wensen over. Een zwembad in de buurt zou mijn voorkeur hebben maar enfin, ik zit nu op, wat men in Nederland noemt, de sportschool, hier in Hedalen. Nou, ja sportschool....... als je denk aan zo'n hal met dure trainingstoestellen en dames in de hipste sportkleding met dito hoofd/haarbandjes en heren met ten minste een heel klein en vooral (te)strak singletje en eigenlijk vooral bezig zijn om in de spiegels te kijken hoe groot hun spiermassa wel niet is........nee Hedalen heeft niet zo'n sportschool. Het is gewoon een trainingsruimte met de nodige toestellen onder Hedalsheimen (het bejaardentehuis!). Geen toezicht, geen trainers, geen douches, geen hight-tech sportdrankjes en geen spiegels, nou ja eentje dan van 40x50 cm.....om je haar weer in de plooi te doen. Ik heb een sleutel en kan gaan wanneer ik wil. Nou ben ik niet zo van de gewichten, maar een roeiapparaat, de loopband en de fietsen zijn perfekt om mijn conditie weer wat op te krikken. Olaf doet heel trouw zijn oefeningen thuis voor hij naar 't werk gaat en zodra de sneeuw weg is gaat ie met de fiets naar 't werk.

Sneeuw weggaat??? Ja.... als het zo door gaat zijn we snel van de sneeuw af, want ja sinds zondag is de dagtemperatuur flink boven nul. Van 4 tot 8 graden en dat met een overwegend zonnetje. Gewoonweg heerlijk lenterig.

Overigens had ik de dag ervoor nog een ,,monsterrit" gemaakt op de ski's. Ik wilde de tocht die we vorig jaar al eens met heel veel vallen en opstaan hadden gedaan, weer eens doen. Helaas moest Olaf werken, dus moest ik alleen på skitur. De tocht ging aanzienlijk sneller en makkelijker dan vorige winter, omdat ik nu toch wat meer ervaring heb met het skiën. Wat overigens niet weg neemt dat het een pittig stukje is. Maar ook erg mooi.

Ook mooi was het bezoek weer van de elanden op het tuincentrum. Maar liefst 5 stuks. Eén stond maar op zo'n 10m afstand. Wat zijn ze groot..... en dan zijn dit nog elanddames. Elandmannetjes, die we overigens nog nooit gezien hebben, zijn voorzien van een prachtige antenne op de kop en kunnen groter dan 2m worden.

(filmpje / video elanden in de sneeuw)
In onze tuin is het een drukte van belang met alle vogels, maar van de week stond ineens Poppy's oude liefde, de eekhoorn, weer voor haar snuit. Helaas kon ze haar grote vlam alleen van achter het raam bewonderen.

Zondag's waren we uitgenodigd bij Jenny. Vooral Olaf kent haar, omdat ze vaak boodschappen doet bij de Joker. Ze woont in een sæter (bergboerderij) bij Strøen Vassfaret. We zijn in deze hoek van Vassfaret nog niet geweest, maar dat zal vanaf nu wel anders zijn. De sæter stamt uit 1840 en is sindsdien niet of nauwelijks veranderd. Ze woont daar echt terug naar de basis. Geen elektriciteit, waterleiding en helemaal alleen tegen de bergen met een fantastisch uitsikt over 't meer Strøen. Het water komt uit een bron die in zelfs in een winter als deze, niet echt dichtvriest en het enige luxe is de butaangasfles voor het gasovenfornuis. Beren en wolven zijn door haar in de buurt gesignaleerd en de kudde rendieren komt jaarlijks door haar ,,tuin" heen. Werkelijk erg bijzonder.

Jack en Poppy vonden het helemaal tegek, want Jenny heeft ook honden en rond het huis lagen enorme botten. Jummie, jumie voor Jack dus.

Na ons erg leuke bezoekje, reden we door naar de Strødammen. Hier was van dooi nog geen sprake. De wind maakte het behoorlijk frisjes. Ik denk dat we snel hier weer eens een kijkje nemen.