Het is vreemd wakker worden in een leeg huis. overigens ligt het grote luchtbed prima. We ruimden de laatste spullen op en laadden dit in de auto of hebben de ,,restjes" aan Doeska en Nicole (onze buurmeiden)gegeven. Olaf liep z'n laatste rondje met Jack en Poppy bij De Weer, het park waar we vele rondjes hebben gelopen met onze viervoeters.
De auto is afgeladen er kan echt niets meer bij. En voor onze wijn hoeven we ons (hopelijk) geen zorgen te maken. Deze hebben de verhuizers incognito meegenomen. En pa, straks zitten we in Hedalen aan een lekker wijntje aan jullie te denken.....
Na het huis nog even doorgelopen te hebben doen we de deur achter ons dicht. We nemen afscheid van buurman Piet en Doeska & Nicole en al zwaaiende rijden we de P.J.Troelstralaan uit met het nodige gesnotter.
Gelukkig staan we bij Hoorn al weer in de file en ook op het laatste stuk Afsluitdijk staan we een tijd in de rij. Dit is in ieder geval wat we zeker NIET zullen missen: de files. Ook in Duitsland is het flink druk en we verspelen dus veel tijd, waardoor we moeten gassen in Denemarken. Maar we komen op tijd aan en als we ingechecked zijn, komt zo'n 10 minuten later de boot. Eigenlijk hebben we nu helemaal niet het gevoel dat we gaan emigreren, het lijkt gewoon vakantie. Rond een uurtje of 2 komen we in Norge aan en rijden naar Hedalen, waar we aankomen rond een uur of 5. 's Avonds gaan we weer naar Ronald en Marja voor het zoveelste bakkie koffie. Door al die koffie zijn we niet echt moe, maar zijn we wel erg blij dat we op ons luchtbed liggen.
1 opmerking:
Hallo mannen,
Wat 'n mixed emotions bij zo'n nieuw begin hé.
Ik vind jullie heel moedig en stiekem ben ik stinkend jaloers op jullie.
Als jullie ooit personeel zoeken, een pr-dame of goed horecapersoneel ... schroom niet.
Hartelijke groet,
Marion Kors (ik was bij jullie voor het schrijven van een stukkie in De Zaankanter)
Een reactie posten